خانه / یهود و رسانه‌ها / یهود و فرهنگ‌سازی / یونان‌گرایی یا هلنیسم در میان یهود
یونان‌گرایی یا هلنیسم در میان یهود

یونان‌گرایی یا هلنیسم در میان یهود

داستان ورزش غرب با تأکید بر نقش یهود (2) یونان‌گرایی

سپاهیان نا تراشیده‌ی مقدونیه به رهبری فیلیپ و اسکندر بر یونان مسلط شدند و سپس رومیان فرا تاختند و یونان را به صورت یکی از استان‌های روم در آوردند. (1)

در اثر آمیختن فرهنگ یونان و فرهنگ‌های دیگر، فرهنگ سومی به بار آمد که اساساً بر فرهنگ یونان استوار بود و از این‌رو «یونان‌گرایی» یا «هلنیسم» خوانده می‌شد زبان و سایر شئون یونانی سخت رایج شد و این شهرها که در ابتدا اهمیت تجاری یا نظامی داشتند، اهمیت فرهنگی یافتند. یونان‌گرایی، مقدونیه، سوریه و مصر و بسیاری از کشورهای کوچک را فراگرفت و مراکز فرهنگی مهمی پدید آورد.

بسط و گسترش «یونان‌گرایی» چونان بیماری واگیرداری بسیاری از نواحی از جمله فلسطین و سرزمین‌های یهودی‌نشین را هم در برگرفت.

جانشینان اسکندر نیز در توسعه‌ی این «یونان‌گرایی» که به نوعی «غرب‌زدگی» عصر باستان بود مؤثر افتادند و این تأثیرپذیری تنها در اندیشه‌ی اجتماعی و یا فلسفی نبوده بلکه در وجوه مختلف فرهنگی و مدنی مردم که تحت نفوذ این فرهنگ قرار می‌گرفتند تأثیر می‌گذاشت.

یهودیان به دلیل گرایش متعصبانه‌ی مذهبی و شریعت تورات سعی در حفظ خود از راه و رسم یونانیان داشتند اما، در عصر حکومت سخت‌گیر سلوکیان، فرهنگ یونان بیش از پیش در بین یهود رخنه کرد و حزبی که به یونانیان تمایل داشت، نفوذ فراوان یافت و یکی از رهبران آن «یاسن» (2) کاهن اعظم یهود گردید و به آیین یونانیان ورزشگاه ساخت و برخلاف معتقدات یهود، جوانان را نیمه‌عریان به ورزش واداشت. (3)

بی‌گمان چنین حوادثی برای سنت‌پرستان یهودی خوشایند نبود. در سال 175 ق. م «آنتیوخوس اپیفانس» (4) به سلطنت سوریه رسید و برای بسط فرهنگ یونانی به زور متوسل شد. معبد یهود را غارت کرد و قربانگاه یهود را به قربانگاه «زئوس» مبدل ساخت و از برگزاری مناسک دینی یهود ممانعت به عمل آورد. این سخت‌گیری واکنشی در پی داشت:

مؤمنان یهودی به رهبری «مکابین» (5) شوریدند و در سال 165ق.م بر آزادی دینی و چند سال بعد بر آزادی سیاسی دست یافتند. از آن پس قوم یهود دو بخش شد. یونان‌گرایان که سرانجام به صورت صدوقیان درآمدند و یهودگرایان یا «پارسایان دوره‌ی مکابی» که به سنن یهودی وفادار مانده بودند به اصحاب فریسه [فریسیان]‌ معروف شدند. اما نهضت یهود دوام نیافت… و به زودی دودمان مکابی فرو افتاد. و هرود کبیر از طرف رومیان به سلطنت گماشته شد. «هرود» که اصلاً اهل «ادومیه» بود و بعداً به یهود پیوسته بود و باطناً فرهنگ یونانی را خوش داشت، در گسترش آن کوشید و از برقراری بازی‌های المپیک در فلسطین حمایت کرد. در عین حال برای فریفتن یهودگرایان سنتی، به ساختن و آراستن معبد اورشلیم همت گماشت، ولی یهودگرایان هشیار بودند و تا آغاز پراکندگی بزرگ در سال 70 ق. م بر رومیان شوریدند و قربانیان بسیار دادند. (6)

ادامه دارد…

پی‌نوشت‌ها:
1. کرسون، آندره، فلاسفه بزرگ، ج1، ص191.
2. Yason.
3. بارنزوبیکر، تاریخ اندیشه اجتماعی، ج1، ص269.
4. Antiochus Epiphanes
5. Maccabean.
6. همان، صص 271- 269.
منبع: اسماعیل شفیعی سروستانی ، داستان ورزش غرب (سیر تحول تاریخی و فرهنگی ورزش غرب)، تهران: نشر هلال، چاپ چهارم.

یونان‌گرایی

تنها با یک کلیک به کانال تلگرام اندیشکده مطالعات یهود بپیوندیم:

تلگرام اندیشکده مطالعات یهود

همچنین ببینید

ورزش یا sport

آیا Sport همان ورزش است؟

یکی از چالش‌های جامعه فرهیختگان به کار بردن واژه‌ها و مفاهیم به صورت نادرست و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یک × 3 =