خانه / یهود و رسانه‌ها / یهود و فرهنگ‌سازی / ورزش و سیاست در تفکر یهودی
ورزش و سیاست در تفکر یهودی

ورزش و سیاست در تفکر یهودی

مطالعه تاریخ صهیونیستی نشان می‌دهد چگونه فلسطینی‌ها از حق ورزش در سرزمین خود محروم شدند. اگر تاریخ‌نگاران به وقایع صورت گرفته در اراضی اشغالی نظری داشته باشند، می‌بینند چگونه امکان فعالیت‌های اجتماعی، فرهنگی و ورزشی از آنها سلب شد. صهیونیست‌ها تلاش داشتند تا فرآیند مدرن‌سازی و تمدن‌سازی خود را با خرید ورزش و فرهنگ برای قوم خود، شکلی نرم دهند که در عمل نیز این استراتژی را پیاده کردند.
در حقیقت، تاریخ نیازمند یک بازنویسی جدی در اراضی اشغالی است تا نشان دهد که چه در آنجا روی داده است. ورزشکاران صهیونیست با یک مدیریت جدی، کاری کردند تا فلسطینی‌ها در ورزش محو شده و دیگر اثری از آنها نباشد؛ اگرچه اکنون اقداماتی در تضاد این هدف در اراضی اشغالی در حال صورت گرفتن است.

یهود و ورزش فوتبال

آغاز تحریف در اراضی اشغالی

حقیقت این است که در سال 1948، بیش از 65 باشگاه ورزشی در فلسطین فعال بود. حداقل 55 باشگاه عضو فدراسیون‌های ورزش فلسطین عربی بودند. این تشکیلات در سال 1931 آغاز به کار کرد و تمامی باشگاه‌های این کشور زیر نظر آن بود. اما در ادامه ماجرا به شکلی رقم خورد که همه چیز برعکس شد. مقالات و اسناد تاریخی از واقعیت‌هایی حکایت دارد که قابل تامل است.

مکابی تل‌آویو

در اوایل سال 1920 مکابی تل آویو قوی‌ترین تیم فوتبال اسرائیل بود.
ولادیمیر ژابوتینسکی (با کت و شلوار) در میان ورزشکاران دیده می‌شود.

رهبری صهیونیست در آن سال‌ها تصمیم گرفت تا اقدام به تاسیس فدراسیون‌ها و کمیته‌هایی کند که در راستای تحقق هدف یهودی سازی فلسطین بود. با این حرکت اهداف سیاسی داشتند که در داخل و بین‌الملل نمود بیرونی پیدا می‌کرد. نمونه این ادعا را می‌توان در سال 1924 دید که سازمان ورزشکاران یهودی مکابی درخواست عضویت در فدراسیون بین‌المللی دو و میدانی را داد که در حقیقت، در راستای هویت‌زایی برای این رژیم در جهان بود. این اتفاق موجب می‌شد تا در چشم‌اندازی بلند، جایگزین نیروهای فلسطینی شده و عملاً به یهودی سازی فلسطین بپردازند.

فوتبال در خدمت اهداف یهودی

البته، اقدامات صهیونیست‌ها به این نقطه ختم نشد؛ یوسف یکوتیلی مدیر باشگاه مکابی از سال 1925 تلاش گسترده‌ای برای پیوستن به فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) آغاز کرد؛‌ اما با تاکتیکی جدید. او اقدام به راه‌اندازی فدراسیون فوتبال فلسطین کرد تا به عضویت فیفا درآید. این اتفاق در تابستان 1928 روی داد که پس از آن، به سرعت فلسطینی‌های فعال را اخراج کرد و یهودیان را جایگزین آنها کرد. او به سرعت زبان عبری را جایگزین کرد و از پرچم یهودی در لوگوی فدراسیون استفاده کرد.
این روزها که وارد سایت اسرائیلی می‌شوید، سابقه خود را به اتحادیه فوتبال اسرائیل / فلسطین ارجاع می‌دهد که در سال 1928 تاسیس شده است. این یک جعل تاریخی است که دلالتی بر همان بهره صهیونیست‌ها از ورزش در جهت هویت‌سازی دارد. شیمون سامتع روزنامه‌نگار در این‌باره می‌گوید: «شاید در ابتدا، گروه کوچکی از عرب‌های ورزشی فکر می‌کردند که واقعاً ورزش و سیاست عناصر جداگانه‌ای هستند و از این طریق می‌توان دو ملت را به هم نزدیک کرد؛ اما امروز همه می‌دانند که چنین هدفی غیرممکن است.»

مکابی اسرائیل

تیم مکابی در سال 1928

در سال 1930، یک تیم فوتبال مرکب از 6 یهودی و 9 بریتانایی در یک تور به مصر رفتند. این تیم که با عنوان منتخب سرزمین اسرائیل سفر کرده بود، سه دیدار دوستانه (با تیم‌های قاهره، الکساندریا و یک تیم نظامی از قاهره) برگزار کرد که موجب انتقاد بسیاری شد. روزنامه عبری زبان داوار، در مطلبی نوشت: «ما اگرچه از روابط دوستانه با کشورهای همسایه استقبال می‌کنیم؛ اما تیمی از ما اعزام شد که به جای رنگ سفید و آبی، رنگ سیاه و آبی را استفاده کرده بود. حتی زبان استفاده شده نیز عبری نبود.»

پشت پرده شعار جدایی ورزش از سیاست

بیهودگی آن انتقادات و تفکر آن طرح را می‌توان امروز در تقویم فیفا دید که عنوان داشته فلسطین در سال‌های 1934 و 1938 در جام جهانی شرکت کرده است؛ اما یک بررسی ساده نشان می‌دهد که اساساً چنین تیمی ما به ازای بیرونی نداشته است.
عرب‌های فلسطینی دیداری برابر مصر در سال 1934 برگزار نکرده‌اند. بلکه تیمی یهودی بوده که قصد داشته تا به جهان نشان دهد که فلسطین یهودی است. آنها از این اهرم برای این تفکر استفاده می‌کرده‌اند. این اشتباه در فیفا درباره دیدار برابر یونان در سال 1938 نیز وجود دارد که همگی در راستای این راهبرد جنبش صهیونیستی است. رهبران این جنبش قصد داشتند تا از فوتبال به عنوان ابزار آماده‌سازی جهان برای دولت یهودی بهره ببرند.

تیم فوتبال مکابی

تیم مکابی در سال 1938

در تمام آن سال‌ها که اعراب مشغول درگیری بودند، سران جنبش یهود حمایت‌های عجیبی برای جذب بازیکنان، مربیان و سایر منابع انسانی برای فوتبال کردند. آنها ده‌ها دیدار میان تیم‌های یهودی و تیم‌های بریتانیایی برگزار می‌کردند و مدام در سفر بودند. در حقیقت، جنبش یهود به ورزشکاران به عنوان سربازانی می‌نگریست که به مأموریت‌های مشخصی اعزام می‌شدند.
تمام تلاش جنبش صهیونیستی بر این بود تا با همکاری بریتانیا، فلسطینی‌های عرب را از حیات ورزشی حذف کنند که هدفی سیاسی بود که با موفقیت اجرا شد. البته، تمام تلاس و شعار آنها این بود که نشان دهند که ورزش و سیاست در این اراضی از هم جدا هستند؛ اما امروز دروغ بودن این موضوع امری بدیهی به شمار می‌رود. شاید بتوان گفت که این ادعا نیز دروغی دیگر از سوی صهیونیست‌ها برای رسیدن به اهدافشان در نابودی سرزمین فلسطینی بوده است.

تنها با یک کلیک به کانال تلگرام اندیشکده مطالعات یهود بپیوندیم:

تلگرام اندیشکده مطالعات یهود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هشت − هفت =