تاریخ یهود

بسیار تلاش شده تا رژیم غاصب اسرائیل همان دولت موعود یهود جلوه‌گر شود، اما دولت ماشیحانی باید به‌دست‌ ماشیح‌ تأسیس شود و پیش از آمدن او نیز معجزات بسیاری رخ خواهد داد‌.

صهیونیسم سیاسی ریشه‌ در صهیونیسم مسیحی دارد. یهودیانی که در پی تشکیل دولتی یهودی بودند با آگاهی از اندیشه صهیونیسم مسیحی به هم‏کاری با آن پرداختند.

اندیشه مسیحا در جنبش‌های اصلاحی یهود به‌مرور کمرنگ شد و حتی تشکیل دولت مستقل یهود نیز توجیه شد و اصل آزادی و برابری یهود با سایر اقوام بر اندیشه مسیحایی غلبه یافت.

سنگدلی و اذیت کشیشان مسیحی، یهودیان را به سمت دانشی با تعالیم کاملاً روحانی، وعده‌های اسرارآمیز و امیدهای آتشین برد. کابالا (عرفان یهود) این مهم را تحقّق بخشید.

فلسفه یهودی کوشیده است تا مفاهیم خیالی و مادی‌ ماشیح‌ را حذف و حوادث فوق طبیعی‌ مورد‌ اشاره‌‌ی تلمود را توجیه‌ عقلانی‌ کند و در عین حال‌، از‌ تلمود و سنّت یهودی نیز فاصله نگیرد.

تلمود می‌گوید پس از ماشیح همه‌ی امت‌ها «یهودی» و دارای استقلال سیاسی خواهند شد و برخی معتقدند پس از ماشیح، فرزندان اسماعیل باید به دولت ماشیحانی خراج بپردازند!

در تفکر صهیونیسم دینی، ماشیح پس از ظهور، یهودیان را به اورشلیم برمی‏‌گرداند و سپس حکومت عدالت و رحمت ماشیحانی را تشکیل می‏‌دهد و همه ملت‏‌ها‌ تابع او خواهند شد.

صهیونیسم با همه‌ی اهمیتش در زمان ما، جز ادامه‌ی یهودیت سیاسی نیست و یهودیت سیاسی نیز همان یهودیت تاریخی یا فرهنگ‌سازی‌های مخرّب رهبران یهودی در طول تاریخ است.

در قاموس صهیونیسم، فلسطین سرزمینی برای تمام یهودیان جهان است و هر یهودی که جسمش در خارج باشد، می‌تواند با کار و اظهار دوستی، روحش را وارد فلسطین کند!

مشکلی که هرتزل و سایر سردمداران جنبش جهانی صهیونیسم با وجود موفقیت در تشکیل دولت یهود، هرگز موفق به حل آن نشدند، ایجاد جامعه یهودی واحد از عناصر متفاوت بود.