یهود و کابالا

همه‌گیر شدن و رسوب کابالیسم در میان یهودیان از روز مبعث حضرت موسی علیه السلام تا به امروز به شش دوره تقسیم می‌شود.

داوود توانست خود و نظام ولایتش را از شرّ برنامه‌های ابلیس و کابالیسم به سلامت عبور دهد. اما کابالیسم در ملک سلیمان برنامه دیگری داشت!

بدیهی است یكی از «همه‌چیز» شیطان است. چگونه ممكن است كسی «همه‌چیز پرست» باشد و شیطان را نپرستد. شیطان‌پرستی غیر از این نیست.

تیغه اول قیچی کابالا واقع‌گرایی ابلیسانه است و تیغه دوم آن خیال‌گرایی صوفیانه. میخ این دو تیغه محسوس‌گرایی و دو نیروی محرکه آن قدرت و عوام‌فریبی است.

به دنبال بازگشت موسی فرعون می‌توانست فرمان قتل او را صادر کند، اما اینک طمع سیاستمدارانه کرده که کاهنان را با موسی درگیر کند!

نه رهبران گفتگوی تمدن‌ها توجه داشتند و نه اجتهادكنندگان میزگردها كه كارشان دقیقاً خواسته ابلیس است و به رسمیت شناختن كابالیسم.

در ماجرای حضرت موسی و فرعون سه جریان كابالیستی را در برابر موسی (ع) مشاهده می‌كنیم: كاهنان، ملاء (= سنا يا مؤتمر) و فرعون.

چرا خداوند دینداران و مؤمنان را با قدرت خود از طریق اعجاز یاری نمی‌کند تا بتوانند در برابر جریان مداوم و قدرت كابالیسم پیروز شوند؟

تمدن مصر هرچه ترقی می‌کرد بر ماهیت کابالیستی آن افزوده می‌گشت به حدی که اهرام مصر به عنوان سمبل سوم کابالا تا به امروز، بوده و هست.

کابالیسم همه‌جا را گرفته حتی آنان که به خاطر چشمه‌ی زمزم در همسایگی اسماعیل زندگی می‌کنند، در احیای کعبه به کمک ابراهیم و اسماعیل نمی‌آیند.