یهود و کابالا

قرآن ویژگی‌های جامعه سدوم یا همان قوم لوط را از زبان لوط چنین می‌شمارد: 1- کمونیسم جنسی 2- همجنس‌بازی 3- نفرت از پاکی.

افسانه‌ی حضور ابراهیم در مصر را ساخته‌اند تا زمینه را برای ادعای صهیونیست‌های کابالیست که مدعی مالكیت از نیل تا فرات هستند، آماده کنند.

ابراهیم (ع) را آزاد می‌گذارند و به دنبال فرصتی هستند تا او را توسط خود مردم محکوم و مجازات کنند. اما این‌بار خود ابراهیم مناظره با کابالیسم را آغاز می‌کند.

در بیان ابراهیم (ع) بت‌پرستی فرع بر شیطان‌پرستی است. سران کابالیسم همیشه در طول تاریخ به حضور شخص ابلیس رسیده و او را می‌پرستیدند.

براساس احادیث باید به دو ادریس معتقد باشیم: هرمس اول پدر بزرگ نوح که ریسندگی و بافندگی را اختراع کرد و هرمس دوم، ادریس بابلی که مخترع خط بود.

یهودیان آگاهانه راه شیطان را بر می‌گزینند علت این گزینش این است که از تعلیمات شیاطین زمان سلیمان (ع) و از تعلیمات زمان هاروت و ماروت پیروی می‌کنند.

اندیشه‌های اسحاق لوریا در کنار کتاب ظهر یکی از دو منبع اصلی فکری کابالا بود تا جایی كه کانون اصلی این مکتب در ایتالیا و در پیرامون لوریا و شاگردانش تمرکز یافت.

فردی مرموز به ‏نام دیوید روبنی از عوامل اصلی برانگیختن نخستین موج بزرگ آرمان‏‌های مسیحایی در فضای پس از جنگ‌‏های نافرجام صلیبی است.

با تدوین کتاب ظهر تصوف رازآمیز کابالا به صورت یک نظام فکری و عملی سامان‌یافته و منسجم درآمد و شکل نهایی خود را یافت. این کتاب را موسی لئونی نوشت.

نهمانیدس و سایر اعضای الیگارشی زرسالار یهودی اسپانیا از شهرت اسحاق کور بهره جستند و تصوف کابالی را بمثابه یک مکتب و مانند فرقه‌های رازآمیز بنیان نهادند.