یهود و کابالا

شیطان‌پرستی که امروز در اختیار همگان قرار گرفته و گروه‌هایی ادای آن‌را درمی‌آورند، پیش از فاش شدن راز کابالا در انحصار سردمداران کابالیسم بود که از آن طریق بر مردمان جهان مسلط بودند.

جریان کابالا به بنیان‌گذاری علوم بر اساس خواسته‌های خود پرداخته و اساس انسان شناسی را از دست اندیشمندان گرفت و اصل مجعول «انسان حیوان است» را به عنوان پایه‌ی علوم به اندیشمندان باورانید.

ادیان کهانت را تحریم کرده و آنرا معادل کفر دانسته‌اند اما کابالیسم برای سلطه‌ی بیشتر بر مردم با راهنمائی ابلیس، افرادی را با ریاضت‌های مختلف به تمرین وادار می‌کرد که به کهانت برسند.

به گونه‌های متعدد لفظ کابالا توجه کنید: کابالا، قبالا، کبالا، قابالا، قابالاه، قباله. آیا با دیدن این الفاظ چیزی به ذهن‌تان خطور نمی‌کند؟ آیا غیر از لهجه‌های مختلف از قابیل چیز دیگری است؟

علاّم الغیوب 1400 سال پیش برملا شدن سرّ بزرگ کابالا را وعده داده است که دیگر نه توان برنامه جدید خواهد داشت و نه توان برگردانیدن برنامه‌های پیشین خود را.

پایان تاریخ یعنی تاریخی كه از آغاز تا امروز بر بشر گذشته و ماهیتاً كابالیستی بوده به پایان می‌رسد و تاریخ دیگری که ماهیتاً انسانی است و ناحق در آن اندك خواهد بود، آغاز می‌شود.

در عصر ما کابالیست‌ها تصمیم گرفته‌اند آموزه‌های کابالا را فراگیر کرده و آموزش دهند. حال سوال این است که چرا به یک‌باره کابالیست‌ها تصمیم به افشای اسرار کابالا گرفته‌اند و می‌خواهند آن‌را علنی کنند؟

قرن چهاردهم میلادی جنبشی به منصه‌ی ظهور رسید که در تقابل با آراء کلیسا، به احیاء منزلت و اصالت انسان پرداخت. این جنبش که اومانیسم نام گرفت پس از چندی به جنبشی انسان‌محور تبدیل گردید.

در حوالی نیمه سده هیجدهم از درون فرقه رازآمیز کابالا و بر بنیاد میراث شابتای زوی و ناتان غزه‌ای فردی به‌نام یاکوب فرانک ظهور کرد و فرقه‌ای را بنیاد نهاد که به فرانکیست شهرت یافت.

فضای پرهیاهوی مسیحایی نیمه سده هفدهم که به انقلاب پوریتانی انگلیس و موج گسترده انتقال نیروی انسانی به قاره آمریکا پیوند خورد، طبعاً باید مسیح خود را می‌آفرید. چنین بود که‌ شابتای زوی ظهور کرد.