بایگانی/آرشیو برچسب ها : کابالیسم

در بیان ابراهیم (ع) بت‌پرستی فرع بر شیطان‌پرستی است. سران کابالیسم همیشه در طول تاریخ به حضور شخص ابلیس رسیده و او را می‌پرستیدند.

براساس احادیث باید به دو ادریس معتقد باشیم: هرمس اول پدر بزرگ نوح که ریسندگی و بافندگی را اختراع کرد و هرمس دوم، ادریس بابلی که مخترع خط بود.

یهودیان آگاهانه راه شیطان را بر می‌گزینند علت این گزینش این است که از تعلیمات شیاطین زمان سلیمان (ع) و از تعلیمات زمان هاروت و ماروت پیروی می‌کنند.

از درون فرقه رازآمیز کابالا و بر بنیاد میراث شابتای زوی و ناتان غزه‌ای شیاد دیگری به ‏نام یاکوب فرانک ظهور کرد و فرقه‌ای را بنیاد نهاد که به فرانکیست شهرت یافت.

شابتای زوی اندیشه‌پرداز نبود و تفکری منسجم نداشت؛ این ناتان غزه‌ای بود که به جعل یک مکتب از عقاید منتسب به شابتای دست زد؛ مکتبی که تداوم کابالیسم پیشین به شمار می‌رود.

اندیشه‌های اسحاق لوریا در کنار کتاب ظهر یکی از دو منبع اصلی فکری کابالا بود تا جایی كه کانون اصلی این مکتب در ایتالیا و در پیرامون لوریا و شاگردانش تمرکز یافت.

فردی مرموز به ‏نام دیوید روبنی از عوامل اصلی برانگیختن نخستین موج بزرگ آرمان‏‌های مسیحایی در فضای پس از جنگ‌‏های نافرجام صلیبی است.

مفسران، مکان استقرار ثمود را از بین‌النهرین به نزدیکی‌های خلیج عقبه و درّه «تِبر» کشانیده‌اند. وقتی که تفسیر قرآن در آغاز منحصراً در اختیار کابالیست‌ها قرار گیرد، چنین افسانه‌هایی متون تفسیری را فرا می‌گیرد.

کعبه سمبل است در جهت حفظ و تقویت وحدت انسان، برج بابل سمبل است جهت تجزیه جامعه انسانی. کعبه برای از بین بردن زمینه‌های درگیری‌ها و جنگ‌ها، برج بابل برای عمیق کردن خندق‌ها میان مردمان.

اولین دهکده که در روی زمین پیدا شد «بکه» نامیده شد که امروز شهر مکه نامیده می‌شود. اما اولین تمدن معتنابه، تمدن بین‌النهرین است که در منطقه عراق امروز پدید شده است.