یهود و کابالا

با تدوین کتاب زوهر تصوف رازآمیز کابالا به صورت یک نظام فکری و عملی سامان‌یافته و منسجم درآمد و شکل نهایی خود را یافت. این کتاب را موسی لئونی نوشت.

عرفان کابالا در واقع ترکیب و اختلاطی از کیش‌های عرفانی دیگر است. کیش‌هایی مثل عرفان مسیحیت، یوگا و آیین‌های عرفانی هند، تفکر نوافلاطونی، آیین زرتشتی و تصوف اسلامی. لذا یهود از این افتخار بی‌بهره است!

طرح تناسخ، تلاشی بود از سوی پیروان کابالا برای تطهیر خداوند از اتهام بی‌عدالتی. ولی نه تنها به رفع این اتهام کمک نکرد، بلکه پذیرش این نظریه، به نوعی ناظر بر بی‌عدالتی پروردگار نیز هست!

با آن‌که تورات از سحر و جادو نکوهش کرده و از جادوگری به‌عنوان کاری پلید نام برده، لیکن در برخی از سطور تحریف شده‌ی عهد عتیق، نشانه‌هایی دال بر پذیرش و تأیید جادوگری می‌توان یافت.

یهودا هلوی می‌گوید: ساختار روحی یهودیان، به‌طور کلی با دیگران متفاوت است و هر فرد یهودی دارای قدرت نبوت است! این میراث، یهودیان را قادر ساخته است تا از فکر و اراده‌ی خدا آگاه شوند!

در فلسفه، شرور به عالم طبیعت اختصاص دارد و در عوالم بالاتر تضادی نیست. اما در تعالیم کابالا، شرور عالم علوی را نیز در بر گرفته و موطن آن نه عالم ناسوت که خود خداست!

کابالا می‌کوشد انرژی‌های عالم روحانی را که تأثیرات اعجاز‌آمیز دارند جذب کند تا عارف یهودی با آگاهی کیهانی پیوند خورده و با کنترل هرکدام از این نیروها قادر باشد تا سرنوشت خویش را کنترل نماید.