سود تروریسم از سانسور بیوتروریسم

سود تروریسم از سانسور بیوتروریسم

فناوری‌های زیستی در مسیر جنگ و نیستی (۴) سانسور

ایده‌ای وجود دارد که می‌گوید نیازی نیست واقعیات مربوط به بیوتروریسم در جوامع شکافته شود! حال آن‌که مخالفان این نگاه اصرار دارند اگر به بررسی و پژوهش در باب این ارگانیسم‌ها تشویق نشویم، احتمالا نمی‌آموزیم که چگونه با آن‌ها مقابله کنیم.

ترس واحد پول سیاه و سکه‌ی مرگبار تروریسم است؛ واحدی که شکل‌های مختلفی را به خود می‌گیرد؛ نظیر ترس از مرگ، ترس از فلج شدن، ترس از ناشناخته‌ها و…

آمریکایی‌ها پس از حمله‌ی «پرل هاربر» که صبح روز یکشنبه ۷ دسامبر سال ۱۹۴۱ اتفاق افتاد، از قبل برنامه‌ریزی خود را کرده بودند. رئیس‌جمهور «فرانکلین روزولت» اعلان کرد که آمریکایی‌ها از چیزی هراس ندارند، جز خودِ ترس، زیرا جهالت و ناامنی عناصرِ اصلیِ ترس هستند و هرچه بیشتر در مورد یک رویداد هولناکِ خاص بدانیم، احتمالِ ترس کمتر خواهد بود و احتمال دارد راهکار سازنده‌تری را بیابیم. ما بر این باوریم که شناختن آن‌چه که با آن مواجهیم، ترس را به حداقل می‌رساند و رفتار مولد و کارآمد را تحریک می‌کند.

بر همین مبنا باید گفت یک تروریست کارآمد می‌داند که چگونه اقدامات تروریستی خود را برنامه‌ریزی کرده و تأثیرگذاری آن را به حداکثر برساند. برای مثال بنابر اعتقاد بسیاری از کارشناسان حمله ۱۱سپتامبر۲۰۱۱ به مرکز تجارت جهانی نیویورک، یک عملیات تروریستی بسیار کارآمد بود. نکته مهم این است که رویداد ۱۱ سپتامبر ترس بیشتری را پس از خود ایجاد کرد و نشان داد که جوامع در برابر حملاتی با این ماهیت آسیب‌پذیرند و پس از آن در ترس‌هایی پس از ترس‌هایی پیشین، زندگی ادامه می‌یابد.

سانسور بیوتروریسم و ابزارهای تروریستی

ابزارهای تروریستی؛ از بمب‌های انفجاری تا پاتوژن‌ها

یک هدف تروریستی را می‌توان با استفاده از عوامل مختلف اجرا کرد. مواد منفجره رایج‌ترین نوع تسلیحاتی هستند که مورد استفاده تروریست‌ها قرار می‌گیرد.

با توجه به شیوع تسلیحات انفجاری، مزایای بهره‌گیری از عوامل بیولوژیک از سوی تروریست‌ها غالباً نادیده گرفته می‌شد و احتمالاً دلیلش این بود که استفاده از مواد منفجره تاکنون بسیار موفقیت‌آمیز بوده است. یکی دیگر از عوامل آن است که مدیریت و جابه‌جایی عوامل بیولوژیکی نیازمند انواع جدید توانمندی‌ها و کارآمدی‌ها است. به هر ترتیب، هر آنچه که در گذشته رایج بوده، سپری شده است، اما اکنون استفاده از عوامل بیولوژیکی رو به افزایش است و در آینده‌ی نزدیک افزایش چشمگیری خواهد داشت. به‌همین خاطر، باید توجه بیشتری به افزایش استفاده از عوامل بیولوژیکی توسط گروه‌های تروریستی داشت.

با گذشت دهه‌ها از کاربرد عوامل زیستی در منازعات، که آخرین و گسترده‌ترینِ آن به جنگ اول جهانی بازمی‌گردد، آن‌چه بیوتروریسم معاصر را متمایز می‌سازد، پیشرفت‌های علمی است که درک ما را نسبت به این ماجرا تغییر داده است؛ این‌که چگونه پاتوژن‌ها (عامل بیماری = Pathogen)، سموم خود را تولید می‌کنند و این‌که چگونه می‌توانیم از خود در برابر آن‌ها محافظت کنیم. از یک‌سو این ماجرا منجر به کشف طیف وسیعی از تسلیحات بیولوژیکی شده است و از سوی دیگر این ماجرا به کشف فرایندهایی برای صیانت در برابر پاتوژن‌های خطرناک منتهی شده است.

سانسور بیوتروریسم و پاتوژن‌های خطرناک

مرگ‌ بر اثر عوامل زیستی؛ کُند و زیرپوستی

هیچ چیز ترسناک‌تر و هولناک‌تر از این نیست که هنگامی که از خانه بیرون می‌روید ممکن است با یک پاتوژن خطرناک مواجه شوید؛ عاملی که می‌تواند به به یک بیماری خطرناک و متعاقب آن مرگ منتهی شود. در اینجا لازم است که عامل تناسب حتماً مدنظر قرار گیرد.

حداقل تا به امروز [و در ظاهر]، عوامل بیوتروریسم تأثیر نسبتاً اندکی داشته‌اند. از نظر توان کشتار، تنها ۱۰ درصد از تمام مرگ‌ها ناشی از بیماری‌های مُسری است یا به‌صورت مستقیم یا به‌صورت غیرمستقیم. این بدان معناست که در جهانی با ۸ میلیارد نفر جمعیت با امید به زندگی ۶۰ ساله، نزدیک به ۱۰ میلیون نفر سالانه بر اثر بیماری‌های واگیر، از بین می‌روند.

درحال حاضر سه عامل ایدز، سل و مالاریا به‌ترتیب سالانه ۳ میلیون، ۲ میلیون و ۱ میلیون نفر را به کام مرگ می‌کشند. لازم به ذکر است هیچ‌یک از این عوامل، عامل بیوتروریسم محسوب نمی‌شوند و رویدادهای بیوتروریستی در یک مورد استفاده، کمتر از چند هزار نفر را به قتل رسانده‌اند.

یکی از عواملی که باعث می‌شود ایدز، سل و مالاریا عامل بیوتروریسم نباشند این است که عملکردشان چندین ماه زمان می‌برد و گاهی اوقات، احساس شدن آن چند سال به طول می‌انجامد. درحالی‌که زمان یکی از عوامل مهم بیوتروریسم است.

سانسور تسلیحات تروریسم زیستی

دسته‌بندی سیال تسلیحات تروریسم زیستی

تاکنون دسته‌بندی‌های گوناگونی از عوامل و ابزارهای بیوتروریسم صورت گرفته که شایع‌ترین و عمومی‌ترین آن‌ها ناظر بر یک دسته‌بندی مثلثی است؛ دسته عوامل الف، به‌راحتی منتشر می‌شوند، به‌شدّت مُسری هستند و نرخ بالای مرگ و میر آن‌ها را متمایز می‌سازد. به‌دلیل سرعت عمل آن‌ها، در صورت رها شدن، احتمالاً زیرساخت بهداشت عمومی را به‌شدت مختل خواهند ساخت. علاوه‌براین بسیاری از این عوامل غیرقابل رهگیری هستند یا درمان آن‌ها دشوار است و می‌توانند اضطراب عمومی ایجاد کنند. دسته عوامل ب، از این جهت در دسته‌ی بعدی طبقه‌بندی شده‌اند که نرخ مرگ و میر آن‌ها پایین‌تر است و درمان آن‌ها ساده‌تر است. عوامل دسته ج درواقع پاتوژن‌های نوظهور هستند که احتمال تسلیحاتی شدن آن‌ها وجود دارد، زیرا ظرفیت شایع‌کردن بیماری و نرخ مرگ و میر در آن‌ها بالا است و در دسترس نیز هستند.

این دسته‌بندی ممکن است در نتیجه‌ی فراگیری چگونگی مقابله با پاتوژن‌های موجود، تغییر کند یا زمانی که تروریست‌ها یاد بگیرند چگونه پاتوژن‌های مرگبارتری را به‌دست آورند، این طرح تغییر خواهد کرد. برای مثال «ویبریو کلرا» (Vibrio cholerae) یا همان باکتری مولد وبا که اکنون در دسته دوم قرار می‌گیرد، زمانی در دسته الف بود تا این‌که با استفاده از یک روش ساده درمانی نرخ مرگ و میر آن را از ۵۰ درصد به ۱ درصد کاهش دادند. در حالی‌که سیاه زخم زمانی در دسته ب قرار داشت تا این‌که تولیدکنندگان با تولید پودر قابل انتشار آن، ثبات و قدرت بیشتری به این سلاح زیستی بخشیدند.

سانسور و پوسترهای کمپین ضد میکروب

آگاهی از خطرات بیوتروریسم؛ سانسور ممنوع!

موج یا تابویی در بسیاری از رسانه‌ها وجود دارد که بر مبنای آن اقداماتی که در باب پژوهش‌های مرتبط با بیوتروریسم صورت می‌گیرد، سانسور و مخفی می‌شود. دلیلی هم که ذکر می‌شود این است که چنین مقالاتی ممکن است بیش از آن‌که به نفع امنیت جوامع باشند، خطرآفرین هستند و این موضوع باید بسیار جدّی گرفته شود زیرا تأثیر بسیار مهمی بر این نوع پژوهش‌ها می‌گذارند. اما باید توجه داشت که فرایند سانسور این اقدامات و فعالیت‌های پژوهشی، آسیب و نه سود بیشتری دارد.

چنین نگاهی هرگز تلاش‌های محرمانه تروریست‌ها را برای تسلیحاتی کردن پاتوژن‌ها و توزیع و انتشار آن‌ها، متوقف نخواهد کرد. جریان نامحدود ایده‌های علمی و اطلاعات، برای پیشرفت علم بسیار جدی و مهم است. بنابراین اگر علم در حوزه‌ی بیوتروریسم قرار به پیشرفت داشته باشد، دانشمندان درگیر در این پژوهش باید آزادانه اقدام به پژوهش کرده و نتایج کار خود را منتشرکنند.

قسمت اعظم این دانشمندان پژوهش‌های مربوط به بیوتروریسم خود را با اهداف تسلیحاتی انجام نمی‌دهند بلکه به‌دنبال راه‌های دفاع در برابر آن‌ها هستند. سیاست رسمیِ سانسور و ممانعت از نشر این آثار به احتمال زیاد منتهی به توقف پژوهش‌هایی می‌شوند که می‌تواند جلوی قربانی شدن انسان‌ها را بگیرد. اگر به بررسی و پژوهش در باب این ارگانیسم‌ها تشویق نشویم، احتمالاً نمی‌آموزیم که چگونه با آن‌ها مقابله کنیم.

ادامه دارد…

قسمت قبلی این مقاله  ؛  قسمت بعدی این مقاله

««« پایان »»»

آشنایی با رنگ‌های به‌کار رفته در مقاله‌ی فوق:

رنگ آبی برای تأکید بر کلمات کلیدی است.
رنگ بنفش در تیترهای اصلی استفاده شده.
رنگ قرمز برای لینک‌دادن استفاده شده.

سانسور ، سانسور ، سانسور

اندیشکده مطالعات یهود در پیام‌رسان‌ها:

پیام رسان ایتا پیام رسان بله پیام رسان سروش پیام رسان روبیکا

همچنین ببینید

وقتی آمران نظم نوین جهانی شما را به خوردن حشرات و گوشت انسان وادار می‌کنند!

وقتی آمران نظم نوین جهانی شما را به خوردن حشرات و گوشت انسان وادار می‌کنند!

قرائن نشان از یک طراحی شوم برای سفره بشر دارد. از خوردن حشرات تا گوشت انسان. کشورهایی چون ایران باید برای استقلال غذایی فوراً سیاست‌گذاری و اقدام کنند.

یک نظر

  1. اگر قدرت ها به مردم در مورد تهدیدات زیستی (بیولوژیک) اطلاع بدهند که عنصر غافلگیری سلاح بیولوژیک از بین می‌رود ، دوران کرونا را به یاد بیاورید که مردم تا قبل از آن از این مسائل چیزی نمی‌دانستند و شیوع آن چه ترس و وحشتی در مردم ایجاد کرد . ما به عنوان کشوری که خطر حمله گروهک های تروریستی همواره آن را تهدید می‌کند و قدرت های بزرگ هم در مسیر حرکتش به سوی تعالی سنگ اندازی می‌کنند ، باید ضمن اندیشیدن همه جوانب امنیتی ، به سلاح بیولوژیک هم مجهز باشیم تا در برابر هرکس که فکر استفاده از آن بر علیه ما را دارد بازدارندگی ایجاد کنیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار × چهار =